Ellef Ellef viering: zwevende bloemkolen en 3-Peej-printer

Op vrijdag 11 november om elf minuten over zeven ’s avonds verzamelden de boeren van Stichting Vastenavend bij café het Groene Paard voor een ouderwets leutige en vertrouwde Ellef Ellef-viering. Een verslag van de viering door Stichting Vastenavend .

Na een woord van welkom door de voorzitter, werd aan de boeren gevraagd om buiten bij de Appeltuin te verzamelen voor het verbranden van het ‘errepelloof’ (aardappelloof). Door dit loof te verbranden worden kwade geesten verdreven en goede geesten aangesproken. Het gedicht van Sinter Maarten werd voorgedragen en zin voor zin nagezegd. Hierna heften de boeren het lied ‘Kom Boere, gif mekare n’n and’ aan.

Met de clubvlag voorop werd er vertrokken in een stoetje naar de ellef ellef vergaderlocatie de Stoelemat. Je kon de klok erop gelijk zetten dat er even werd gestopt bij een ‘tussencafé’ voor een versnapering om daarna de weg te vervolgen naar de Stoelemat.

Na de opening van de vergadering door de voorzitter, de ingekomen stukken en een ‘verslag van fleet jaar’ (verslag van vorig jaar) door de secretaris werd het tijd voor de verkiezing van de Gròòtste Boer. Verschillende kandidaten kregen een ‘verrekijker’ met wel heel lange lenzen. Nu was het zaak om de ‘zwevende bloemkool’ te pakken te krijgen. Dat viel nog niet mee met zo’n verrekijker en ook het spontaan uitgebroken boerenprotest hielp niet mee. Niemand kreeg de boerenkool te pakken op een boer na. Joost Eykman kreeg de zwevende boerenkool wel te pakken en mag zich daarmee ook komend jaar Gròòtste Boer van het Krabbegat noemen. Na zijn installatie en het spelen van ‘Mie d’n Os’ benoemde Gròòtste Boer Dennis van Tilborg als Steketee. ‘Ei dèèr kom Steketee wir aan…’ werd ingezet en de armen vlogen in de lucht.

De muzikanten van de Leutige Krabben, die al vanaf het Groene Paard erbij waren, verzorgden de muziek tijdens de pauze, zodat de boeren zich op konden warmen voor de verkiezing van de prins. De spanning steeg tot grote hoogtes toen een heuse ‘3-Peej-printer’ door de familie Titulaer werd binnengereden. Eerst werd een demonstratie gegeven voor de verschillende commissies, waarna Chriet zelf de benodigde informatie voor een prins opgaf. Het printen begon… Wat zou het resultaat worden? Al snel bleek dat de printer Prins Wannes III in het echt had geprint, en daarmee was Prins Wannes III verkozen en werd hij geïnstalleerd. Wannes III benoemde Diemer van Wijk als zijn Nar.

Vervolgens werden de boeren die een 1-, 2- of 3-pikkel kregen van Prins Wannes III naar voren geroepen en, na het zingen van ‘Mie d’n Os’, werd het tijd om die nieuwe leden van Stichting Vastenavend te feliciteren. Daarna was het tijd om te vertrekken in een stoet met muziek, boeren en fakkels en een koets voor Prins en Nar naar de Geit van Mie d’n Os op het Bleekveld.

Dat ze in het Krabbegat na twee jaar ’n ouderwets leutige en vertrouwde Ellef Ellef hadden gemist was te merken op het Bleekveld. Het was flink druk met Krabben, die speciaal om 11:11 uur naar de Geit van Mie d’n Os waren gekomen voor dit plechtig ogenblik. De ‘tutter’ van de Gròòtste Boer klonk over het Bleekveld en werd opgevolgd door elf gongslagen. Het lied ‘Mie d’n Os’ werd ingezet en iedere Krab nam daarvoor zijn hoedje af. Nu was het tijd voor de ‘Kale n’Eed’ van de Gròòtste Boer. Iedere zin werd met de grootste precisie door de Krabben nagezegd.

Prins Wannes III nam het woord en deelde de Krabben mee dat de Vastenavend in ons Krabbegat onveranderlijk is in een soms wel heel veranderlijke wereld. Ook zei hij dat we ons geen zorgen hoeven te maken over de leut in de toekomst. “Die blef zoas t’ie was en altijd gewist is!” We mogen blij zijn dat we hier in het Krabbegat allemaal in het rijke bezit zijn van de leut, gaf Prins Wannes III mee. “Want oe meer Leut da g’et, oe rijker dagge zijt.” Tot de Geit van Mie d’n Os sprak Wannes III met de woorden dat zij onze eigen, stikgroene en eeuwige bron van de meest krachtige energie is: onze Vastenavend in het Krabbegat!

De krans werd om de nek van de Geit gehangen en ‘t ‘Mie d’n Os’ klonk wederom . Vervolgens zei Prins Wannes III tegen de honderden Krabben dat een van de mooiste manieren om je toekomst vorm te geven is om zo veel mogelijk zelf te bouwen. Blijf niet in het verleden hangen. Wannes III sloot af met de woorden dat het weer een ‘’n stikgèève, onvervalste en ouwerwetse Vastenavend ga worre.’ “Beste bouwers, beste muzekante, beste dweile en beste Krabbe: me gaan d’r wir ’n astrenomiese Vastenavend van make. En vergit nie om de toekomst naar oeweige n’and te zette deur ons eige leveselikser… En da’s de leut. Want ge begrep ’t al: WIE DE LEUT ET, ET DE TOEKOMST!” En met een ferme agge mar leut et-groet aan zijn neus werd het praatje afgesloten en werd er begonnen met de ‘Zevesprong’.

In een stoet vertrok Prins Wannes III met de Leutige Ploeg naar de Enghel alwaar dat het ‘ellefde punt’ en daarmee het laatste punt, van de vergadering werd behandeld. De voorzitter van Stichting Vastenavend sloot de vergadering. De klanken van dweilband Da’s Effe Slikke, die het muzikale stokje bij de Geit had overgenomen van de Leutige Krabben, brachten door de nacht vastenavendklanken. En dat gaf een hoop leut en dat kwam goed uit, want ‘ WIE DE LEUT ET, ET DE TOEKOMST! ’